MERCA AQUÍ OS TEUS LIBROS

MERCA AQUÍ OS TEUS LIBROS
ENVÍO DE BALDE

viernes, 22 de junio de 2007

A duquesa de Monte Loureiro, 27

 PREPARATIVOS PARA A VIAXE
 
 O meu fillo foi nomeado bispo auxiliar de Mallorca. Non é que sexa moita cousa, pero menos é nada.
 
 -Tienes que dejar a ese hombre, mamá -dixome onte por teléfono.
 -Trqanquilo, meu neno. A túa misa nova coma bispo no hei levar.
 -¡Deixao dunha vez!
 -Tranquiliño, Uxío. Ti confía en min, meu neno.
 
 Non confía nada na súa nai. Se non ten máis fe en Desu que en min, non evanxelizará ós mallorquíns.
 
 Eva di que non ven a Mallorca. Ten que estudar para as oposicións. Se non ven Eva, terei que levar o meu asistento.
 
 -¿Levame as Baleares, duquesa?
 -Sí, meu neno. Unha duquesa viaxa con boa compaña sempre. Mañán levareite ó sastre a facer unha ducia de traxes a túa medida. As garabatas mercareichas nos chinos, que hai que aforrar.
 -¿E os zapatos?
 -Ben che valen os zapatos vellos. Non vai a ser que te vexan moi guapo as suecas e levente con elas.
 -Para unha sueca xa non teño corpo, duquesa. Dende que cumprin cuarenta anos, coxeo un pouco os días de brétema.
 -Carallo que colleches o reuma ben cedo. Hai que pedir ves no Ventorrillo para que che fagan un arreglo os médicos.
 
 O peor é que teño que deixar a casa soa. Ven por eiqui Eviña a pintar os seus cadros, pero pola noite o meu chalé estará sen xente. Pedinlle a miña veciña Denise que botara unha ollada cara o meu xardín as tres da mañán.
 
 -¿Non pode ser a outra hora, duquesa?
 -As tres é a hora na que discutides na túa casa.
 -Discutimos cando as rapazas van ó botellón. O meu home non lle gosta que vaian.
 -Ten razón. As nenas podense botar a perder co viño. Perden a cabeza e chegan á casa cun fillo antes de casar.
 -No queira Desu.
 -Deus ha de querer o que elas queiran.
 
 Tamén quixo o que eu quixen: un fillo bispo. Se fora bispo da Coruña, sería a ledicia completa. Pero hai tempo. Paquiño non deixa a embaixada antes de traernos un bispo.
 
 -Eu tamén vou a Mallorca, tía. Os apuntes das oposicións tanto os estudo eiqui como aló.
 -Así se fala, miña nena. Uxío sempre te quiso moito.
 -Levarei algúns dos meus cadros para vender.
 
 A miña sobriña non perde os soños de todo. Non quere soñar, pero Deus escriben en regos tortos. Se Él quere que Eviña sexa pintora de moita sona, hase de cumprir a súa vontade.
 
 -A condesa xa recebiu a Alexandre, tía.
 -¿Doulle cartos?
 -Nin un patacón. Faloulle moito do futuro, pero non puxo un peso no Cinema Paxariño.
 -¿Volveches con él?
 -Non, tía. Ata que sexa unha pintora con prestixio non terei noivo.
 
 Calo. Eva non é coma min, e eu respeto as diferencias. Se eu fora Eva, primeiro casaba con Alexandre i despois... que Deus fixera da súa vontade unha saia a miña medida.



¡Descubre una nueva forma de obtener respuestas a tus preguntas!
Entra en Yahoo! Respuestas.

LIBROS