MERCA AQUÍ OS TEUS LIBROS

MERCA AQUÍ OS TEUS LIBROS
ENVÍO DE BALDE

miércoles, 30 de enero de 2008

Gaivota mariñeira

Ninguén foi
pero alguén foi
o que tirou a matar
ferindote no crer
a túa boca calar.
 
Non cales,
gaivota miña,
non deixes o teu piar.
 
Ninguén foi
pero quixeron
a túa boca calar.



¿Con Mascota por primera vez? - Sé un mejor Amigo
Entra en Yahoo! Respuestas.

martes, 29 de enero de 2008

Gaivota mariñeira

Abraiada quedei
o saber que era eu
a gaivota ruin.
 
Eu era a que piaba
nas beirarúas
unha cantiga
que non gostaba aos señoritos.
 
Eu era a convidada
sempre de máis
nas mesas ricas
cun vestido sen moda
e un peiteado ao meu estilo.
 
Agora son un adeus
con pernas cara a porta
do deica nunca, amigos,
ista gaivota voa.



¿Con Mascota por primera vez? - Sé un mejor Amigo
Entra en Yahoo! Respuestas.

martes, 22 de enero de 2008

Gaivota mariñeira

Hoxe as miñas mans
son mans túas
o meu cabelo ó vento
é o manto que te cubre
agarimando o teu corpo
tan ferido
tan doente
tan canso
¡tan meu!
Porque eu máis ti
somos só unha,
gaivota miña,
poeta túa,
eu son o alento ceibe
que te erge de min,
gaivota miña,
ti, o meu espello
neste mar de bágoas
que non choro.



Web Revelación Yahoo! 2007:
Premio Favorita del Público - ¡Vota tu preferida!

lunes, 21 de enero de 2008

Trovadora de min, trovadora de outros

A soidade bica
os meus minutos
facendoos séculos
nun só segundo.
 
Vaite, soidade,
alonxate.
Deixame.
Fuxe.
 
Eu non quero bicos
do silencio imposto.
Non, nos quero.
Non, nos busco.



Web Revelación Yahoo! 2007:
Premio Favorita del Público - ¡Vota tu preferida!

miércoles, 9 de enero de 2008

Nadal 2007, 2

Soñei que nacía o Neno
nun portal do Corte Inglés
e alí fun un domingo
para adoralo eu tamén.

¿En qué puedo ayudarla?
preguntoume unha muller
con traxe de empregada
de "yo la ayudo a usted".

Axudeme a chegar a Deus,
dixenlle baixiño eu
para que non me oíran
os que non crian en Él.

Aquí tiene al Niño Dios
en el portal de Belén.
Con luces vale cien euros,
sin luces los mismos cien.

O Meniño daba pena
cun prezo colgado ó pé
i a Virxen tiña cara
de dor por todo o que ve.

¡Cántas bolsas vía a Virxen!
¡Canto derroche vin eu!
Alí o que non gastaba
era por euros non ter.

A casa pola ventá,
a ventá rachando a Visa,
a Visa sudando cartos,
os cartos ían fundidos.

O Deus que alí adoraban
era o din caballero,
o poderoso don Carto,
o demo tentacarteiras.

Fuxín cando xa sentía
a tentación na carteira
salvada pola ollada
do Neno atado ó prezo.

LIBROS