MERCA AQUÍ OS TEUS LIBROS

MERCA AQUÍ OS TEUS LIBROS
ENVÍO DE BALDE

viernes, 13 de abril de 2007

A duquesa de Monte Loureiro, 11

 UNHAS CASAN E OUTRAS NON
 
  Di o meu asistento que Denise casou co barbudo. Ben podía ser que vivan xuntos sen pasar pola vicaría.
 
 -Él ten unha carnicería nunha praza de abastos.
 -Denise eche ben atrevida.
 -¿Por qué, duquesa?
 -A ise home veselle mal xenio, e se é carniceiro, a súa vida corre perigro.
 
 O meu asistento dixo que ningún carniceiro saiu no telexornal coma maltratador.
 
 -Matan o mal xenio na matanza do porco.
 -Iso será en Monte Loureiro, Pepiño, na Coruña aos carniceiros xa lle levan os porcos mortos do matadeiro.
 
 Denise deixou o negocio dos amarres pola carnicería. Todalas mañáns sube ó coche do home e vanse a facer cartos.
 
 Mira ti que rápido casan unhas e outras, coma a miña sobriña Eva, tan guapa e tan lista, non dan casado. Claro que non se pode estar na misa e no campanario á vez. Eviña atopou un bo mozo, pero di que antes de casar ten que ser unha pintora con moita sona.
 
 -A nai de Alexandre quere unha nora coñecida -dixome onte.
 -¿E a ti que che importa a nai de Alexandre? Ti casas con rapaz.
 -Alexandre non casa sen permiso da nai.
 -¡Valgame Deus! ¿Ise era o home con grandes proxectos empresariais para Galicia?
 -Unha cousa é a vida empresariai e outra a vida persoal da xente, tía.
 -Non, nena. Un home ten que vestirse polos pés, tanto fora como na casa. ¿Qué faría se veñen os ingleses a invadirnos? ¿Chamar a nai para preguntarlle se vai á guerra?
 -Por favor, tía Clotilde... ¡Os ingleses! Estamos no século XXI, non na Idade Media.
 -Viñeron unha vez, e se non fora por María Pita, seriamos unha colonia coma Gibraltar.
 -Se veñen, as de baixar ti denda Zapateira ca basoira na man.
 -E ti tamén, Eviña. Ti tampouco habías de quedar atrás a hora de defender a túa terra dos invasores que viñan a quitarche o voto e facerte escrava da Raíña de Inglaterra.
 
 A miña sobriña di cons meus coñecementos históricos coxean. En tempos de Felipe II ningún cidadan votaba.
 
 -Pero sexa coma sexa Alexandre -proseguin co que importaba -,ti pillao, Eviña. É o mellor mozo que tiveches, nena. ¡Ten cartos! Casaste con él e despois á nai que vaia a gobernar na súa casa. A empresa de capital risco levala ti.
 -Eu son pintora.
 -Serás empresaria tamén.
 
 O meu asistento chamabame. O meu Uxío estaba ó teléfono.
 
 -Hablé con don Benedicto, mamá.
 -¿Pecha o xornal do pai da Catro Demos?
 -No estamos en la Edad Media, mamá. Ya no existe la Inquisición. Don Benedicto sólo puede acusar de blasfemia a los medios de comunicación. Estamos leyendo ese periódico todos los días; cuando encontremos una ofensa hacia el Altísimo, la diplomacia vaticana tomará medidas.
 
 ¡O que é o mundo! Alexandre está debaixo da saia da nai e o meu Uxío está debaixo da sotana de don Bieito. Os homes non valen nin o que comen. ¿Qué sería do mundo se non existiramos as mulleres?
 
 Aínda hei ter que ir eu a Madrid a enfrentarme coa Sabela Catro Demos, que non deixa expoñer os cadros da miña sobriña na galería Sete Muiños.



LLama Gratis a cualquier PC del Mundo.
Llamadas a fijos y móviles desde 1 céntimo por minuto.
http://es.voice.yahoo.com

LIBROS