Verbas ceibes

Cancións con prezo

2011-07-06T03:39:00.001-07:00

Cando chegou só traía

respostas para acalar

as preguntas que escribía

unha fada no fogar.

Invertiu tempo nas horas,

prantou minutos no tempo,

cun segundo fixo un nú

na man que deixei aberta.

Púxolle prezo as cancións

que naceron dos poemas

escritos con istes dedos.

A pesar de tanta loita

o vento arrancou as letras

i caeron polas leiras

chorando penas, só penas.

------------------

¡Ai cómo fuxe o tempo!

2011-05-30T00:17:00.001-07:00

Cada minuto un adeus,

cada segundo un ola

na cadea do reloxo.

¡Ai cómo fuxe o tempo!

¡Ai como un ano vai tras outro!

Quero viaxar ao día

que morre e xa non volve

e caeme enriba outro

día sumando máis morte.

------------------

O ceo nas mans

2011-05-25T03:36:00.001-07:00

Ao subir sinto o ceo

tocando as miñas mans,

cheos de estrelas os dedos,

coa lúa pola man.

¡Quén puidera ali quedar!

Tan arriba, lonxe, lonxe,

e nunca volver atrás.

Arriba só teño diante

o Deus que din que está.

Abaixo teño aos que queren

deixarme sen traballar.

--------------------

Isto é o amor

2011-05-09T01:35:00.001-07:00

Recitas a Neruda

para encherme os oídos

co amor escrito.

Calo os meus poemas,

mási fríos, menos presurosos,

i escoito a música

das letras nos teus beizos

bailando un bambeo.

Isto é o amor. Creo.

Outra vez na miña illa

2011-04-16T04:01:00.001-07:00

Malia o medo, sego

ata a cume i ali

deixome caer.

Esgotei as forzas.

Os meus ombros xa non poden

co peso da culpa.

Perdín,

i regreso a min procedente

dun eu derrotado.

Outra vez estou na illa,

na miña illa aillada

coas mans conxeladas

polo meu frío.

----------------------------

http://diariodeunamissculta.blogspot.com/

Alerxia

2011-04-12T02:23:00.001-07:00

Alerxia teño,

e non a pole,

dame alerxia

a xente ruin.

¡Qué pesadelo

é aturalos!

Sempre fuxindo,

sempre atopándome.

¿Por qué me elixen?...

Ninguén resposta.

Eu son a vítima,

eles os demos,

xuntos estamos

no meu inferno.

-----------------------

ROUPA

PARA XENTE

SEN CRISE

Estamos en

Ao final

2011-03-31T00:37:00.001-07:00

Ao final non estabas,

ao principio tampouco,

hai unhas semanas

eras compañeiro

da que foi a outra.

Representas para min

un amor de ida e volta:

unha realidade uns días,

unha irrealidade outros.

Agora estás aquí,

mañán preto doutra moza,

pasado gañas un novo

corazón que pide axuda.

--------------------

http://diarioescritoraanonima.blogspot.com/

Camiñadas diarias

2011-03-07T01:35:00.001-08:00

A idade xa me mata

coas calorías que queimo

nas camiñadas diarias

dun vou e veño con presa.

Desfilo chea de roupa

os días do frío inverno,

sego de xira en verán

polas rúas do inverno.

Moito inverno, tanto inverno,

eu sempre atopo inverno,

nos recunchos aos que acudo,

nos terreos onde aterro.

--------------------------

Ti fuxías de min

2011-03-05T03:44:00.001-08:00

Cheguei ao final

e non estabas,

volvín ao principio

e atopeite.

Atropeleime coa presa

de ter protagonismo

na nosa novela.

Ti fuxías,

eu seguía,

ti non viñas,

eu estaba.

¡Cánto tempo perdido

entre liñas escritas

a catro mans!

¡Cánto!

-------------------------------

http://diarioprincesaletizia.blogspot.com/

Silencio

2011-02-10T03:04:00.001-08:00

Propoño non falar

para acadar o silencio.

Escoita...

Non hai ninguén.

Todos calados.

O meu nome está calado

nos teus beizos pechados

e o teu nome esquecido

polos meus beizos abertos.

Non existes.

Non estou.

Só hai silencio.

Nada máis.

&&&&&&&&&&&

http://diarioescritoraanonima.blogspot.com/

http://cronicasenverso.blogspot.com/

Dando puñadas

2011-02-01T00:50:00.001-08:00

Pedras mortas a millóns

non deteñen a miña man

que vai fuxindo axiña

nun perigoso camiñar.

Desfeitos teño os dedos,

despoxados de agarimos,

de tanto barallar cartas

un ano e outro tamén.

Eu soño dando puñadas

a parede que me conten.

Sempre pedras no camiño,

sempre a camiñar vou eu.

-------------------------

http://diarioescritoraanonima.blogspot.com/

Non teño novas

2011-01-26T00:21:00.001-08:00

A nova é que non teño

novas.

Só rumores

no meu peito

botan lume

á mesma leña.

Son como a boneca vella

cun vestido deste tempo.

Outro traxe máis.

Vermello.

----------------

http://tarotgalicia.blogspot.com/

http://yoganodineroeninternet1.blogspot.com/

Envexa

2011-01-05T00:32:00.001-08:00

Andrés sempre estaba metido en liortas para defender aos compañeiros ata que se decatou de que os amigos non lle tiñan a alta consideración que el pensaba. Volveuse desconfiado. Pensaba que os amigos se querían aproveitar de el. ¿Envexa? Quizáis. Dende que tiña parella xa no chamaban.

Volverono a chamar cando souperon que Andrés deixaba a Sabela. Uns deronlle o pésame, outros preguntáronlle se xa iniciara unha nova relación.

-Sí -díxolles-. Atopei outra divorciada e estou tolo por ela.
-Ti cambias máis de moza que de pantalóns.
-Alma é a definitiva.

Non o foi. A seguinte foi Iris, unha madrileña que deseñaba xoias. Despois veu Berta.

Con Berta sentou a cabeza.

-Vou ser pai -díxolle a un compañeiro de traballo.

O compañeiro nen sequera lle deu a noraboa. Era ben certo que o envexaban, carallo, pensou Andrés.

--------------------